Do wiosny pozostało jeszcze tylko 15 dni!
Astronomiczna wiosna przywita nas już niebawem. Jak co roku świat obudzi się do życia i wszystko stanie się piękniejsze, weselsze i pełne dobrej energii.„Wiosna, wiosna, wiosna, ach, to ty!” – chciałoby się zaśpiewać.
Zamiast piosenek jednak mamy dla was wiersze o wiośnie polskich poetów. Nikt bowiem tak jak oni nie potrafi uchwycić magii tej nadchodzącej pory roku, przenosząc nas w świat barwnych i pachnących kwiatów, słonecznych dni i nieskończonych możliwości.
Zanurzcie się w poezję i zaproście wiosnę do waszego życia, czytając te wybrane przez nas wiersze.
Już
w powietrzu wiosnę słyszę
Już
w powietrzu wiosnę słyszę…
Czy ty też?
Serce patrzy w
me zacisze…
Czy ty wiesz?
Świat wiośnieje, w
słońcu cały,
W świtach zórz…
Wróble
się rozświergotały:
„Cóż, czy już?”
Wiosna…
Kwiaty mam i słońce…
Czy ty też?
A w oczach mam łzy
gorące…
Czy ty wiesz?
Julian Tuwim
🌷
Zielono mam w głowie
Zielono
mam w głowie i fiołki w niej kwitną
na
klombach mych myśli sadzone za młodu
Pod słońcem co dało mi
duszę błękitną
i które mi świeci bez trosk i zachodu.
Rozdaję
wokoło mój uśmiech, bukiety
rozdaję wokoło i jestem
radosną
wichurą zachwytu i szczęścia poety
co
zamiast człowiekiem powinien być wiosną!
Kazimierz Wierzyński
Znów wiosna
Dzień
marcowy przepiękny uroku!
Wiosna boskie zlewa na mnie
czary
Czterdziestego któregoś tam roku!
O, cudowne
wy, najsłodsze dary
Mej jesiennej, tak wiosennej wiosny!
Więc
nie jestem stary! Więc nie stary!
[…]
Boskie
słońce! Nieznużenie, skrzętnie
Pól dymiących pijące
opary!
Ukochane gorąco, namiętnie!
Już baziami
wierzb śmieją się jary,
Już z pokrywy śniegowej ni
śladu!
Szumią wiatru ciepłego pogwary!
[…]
Wiosno,
wiosna, co szczęścia bezmiary
Skupiasz w mego serca
szczęśliwości,
Ze świat cały wziąć mógłbym za bary!
Leopold Staff
🌷
Ogród
Gdy
wiosna zaświta,
jest w ogrodzie raz ciemniej, raz
jaśniej.
Wciąż coś zakwita, przekwita.
Wczoraj kwitło
moje serce. Dziś jaśmin.
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
🌷
Krokusy
Krokusy
wyskakują z ziemi
jak wiolinowe nuty,
a panny się
chylą nad niemi
i z nut układają bukiet.
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
🌷
Już w powietrzu wiosnę słyszę
„Świat wiośnieje, w słońcu cały,
W świtach zórz…
Wróble się rozświergotały:
„Cóż, czy już?”
Julian Tuwim
🌷
Marzec
Marzec. Wracamy z parku. Wreszcie przeszła zima.
Spod stopniałego śniegu wyjrzały murawy.
Drzewa nagie, lecz pierwsze kiełkują już trawy,
Choć na stawie zielony, cienki lód się trzyma.
Z upojonymi wiosną wracamy oczyma,
Krokiem lekkim, jak podczas tanecznej zabawy,
Ulicą po słonecznej stronie idziem prawej,
Za sobą ciepło słońca czujemy plecyma.
W rozpiętych płaszczach śpieszą ochoczo przechodnia.
Jacyś świeżsi, wesoło patrzą i pogodnie;
Niańki z dziećmi wychodzą z ciemnych domów sieni.
A my, pierwszą przechadzką dumnie upojeni,
Idziem w miasto po płytach suchych już chodników.
Z grudkami pulchnej ziemi na piętach trzewików.
Leopold Staff
🌷
Przedwiośnie
Przemija szarość wielkopostna,
Budzi się ziemia letargiczna.
Połowa marca. Idzie wiosna,
Nie tylko już astronomiczna.
Po gorzkich żalach wnet się ocknie
Świat długo chmur okryty kwefem.
Lśnią szyby czyste wielkanocnie
I w słońcu pachnie już Józefem:
Józefem, lilia i bocianem,
Który coroczną wróci drogą
I na swem kole odzyskanem
Stanie chorągwią laskonogą.
Leopold Staff
🌷

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz